The Jungle Book (1967) OCR 23.976 fps runtime 01:18:27
ตำนานมากมายหลากหลาย มีต้นกำเนิดจากป่าลึกในอินเดีย
แต่ไม่มีเรื่องใดอัศจรรย์ใจ เท่าเรื่องของเด็กน้อยชื่อเมาคลี
เรื่องราวนี้เริ่มขึ้นเมื่อความเงียบ แห่งป่าถูกทำลายลง
โดยเสียงที่ไม่คุ้นหู
เป็นเสียงที่ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน
ในแถบนี้ของป่า
เป็นเสียงของลูกมนุษย์
หากรู้ว่าต้องเข้าไปพัวพันกับเรื่องนี้
ข้าคงเชื่อสัญชาตญาณแรก และเดินหนีไป
ลูกมนุษย์ผู้นี้ ต้องกินอะไรในไม่ช้า
หมู่บ้านมนุษย์ใกล้ที่สุด ต้องเดินทางถึงหลายวัน
เด็กน้อยคงไม่รอด หากขาดการดูแลของแม่
แล้วข้าก็นึกขึ้นได้
ครอบครัวหมาป่าที่ข้ารู้จัก
เพิ่งคลอดลูก ออกมาคอกหนึ่ง
ข้ามั่นใจว่าไม่มีปัญหา กับตัวที่เป็นแม่
ต้องขอบใจ สัญชาตญาณความเป็นแม่
แต่ที่ไม่แน่ใจคือรามา เจ้าตัวพ่อ
10 ฝน 10 หนาวผ่านไป
ข้าแวะเวียนมาดู เมาคลี เจ้าลูกมนุษย์เป็นประจำ
เขาเป็นที่รักใคร่ ของลูกหมาป่าในฝูง
ไม่มีลูกมนุษย์คนไหน มีความสุขไปกว่าเขา
อย่างไรซะ ข้ารู้ว่าสักวัน
เขาต้องกลับไปอยู่กับพวกมนุษย์
และคืนหนึ่ง ผู้อาวุโสของฝูงหมาป่า ประชุมกันที่โขดหิน
ด้วยเรื่องเจ้าเสือโคร่งเชียร์คาน
กำลังคืนกลับสู่ป่าแถบนั้น
การประชุมครั้งนี้ จะพลิกผันอนาคต ของเด็กลูกหมาป่าโดยสิ้นเชิง
เชียร์คานต้องฆ่าเด็กคนนี้ และทุกคนที่เข้ามาขวาง
มีความเห็นตรงกันใช่มั้ย ว่าต้องทำอย่างไร
เป็นหน้าที่ของข้า ต้องบอกกับพ่อของเด็ก
รามา มาทางนี้หน่อย
อะไรอคีลา
ที่ประชุมมีมติแล้ว
ลูกมนุษย์อยู่กับฝูงต่อไปไม่ได้
เขาต้องออกจากฝูง
"ออกจากฝูง"
เสียใจด้วย รามา ไม่มีทางอื่น
แต่ลูกมนุษย์ผู้นี้...
เหมือนเลือดเนื้อของข้าเอง
ทางฝูงน่าจะให้ความคุ้มครองแก่เขา
แต่รามา พวกเราทั้งฝูง
ก็สู้รบปรบมือกับเสือไม่ไหว
เด็กคนนี้ ใช้ชีวิตกลางป่าลำพังไม่ได้
อคีลา บางทีข้าอาจช่วยได้
เจ้าหรือบากีรา ยังไง
ข้ารู้จักหมู่บ้านของมนุษย์ ที่ซึ่งเขาจะปลอดภัย
เมาคลีกับข้าจะร่วมกัน เดินทางไปในป่า
ข้ามั่นใจเขาจะต้องไปด้วย
ก็ตามใจ อย่ามัวเสียเวลาอีกเลย
โชคดี
บากีรา ข้าเริ่มง่วงแล้วสิ
เราน่าจะกลับบ้านได้แล้ว
เมาคลี ครั้งนี้เราไม่กลับบ้าน
- ข้าจะพาเจ้าไปหมู่บ้านมนุษย์ - ทำไม
เพราะเชียร์คาน หวนคืนสู่ป่าแถบนี้...
มันต้องเอาชีวิตเจ้าแน่นอน
เอาชีวิตข้า ทำไมมันต้องทำเช่นนั้น
มันเกลียดมนุษย์
เชียร์คานไม่ปล่อยให้เจ้า โตขึ้นเป็นชายหนุ่มเด็ดขาด
เจ้าจะกลายเป็นพรานที่มาพร้อมปืน
เราจะอธิบายให้มันฟังว่า ข้าไม่ทำเช่นนั้นเด็ดขาด
ไร้สาระ เชียร์คานไม่ฟังคำอธิบายของใคร
ก็อาจใช่ แต่ข้าไม่กลัวหรอก
- และอีกอย่าง ข้า... - พอได้แล้ว
เราจะค้างคืนที่นี่
พรุ่งนี้เช้าทุกอย่างจะดีขึ้นเอง
ลูกมนุษย์
รีบปีนขึ้นต้นไม้ ข้างบนปลอดภัยกว่า
ข้าไม่อยากกลับไป หมู่บ้านของมนุษย์
ขึ้นไป ปีนขึ้นไป
- กิ่งสูงโน่นเหรอ - ถูกแล้ว
เจ้าปีนได้แค่นี้เองเหรอ
ก็ลำต้นมันใหญ่
และอีกอย่าง ข้าไม่มีกรงเล็บ
เจ้านอนหลับซะ
พรุ่งนี้เราต้องเดินทางอีกไกล
ข้าอยากใช้ชีวิตอยู่ในป่า
วันเดียวก็ไม่รอดแล้ว
ข้าไม่กลัว
ข้าดูแลตัวเองได้
หวัดดี
นี่ตัวอะไร
ลูกมนุษย์นี่นา
ลูกมนุษย์แสนอร่อย
ไปให้พ้น เลิกตอแยได้มั้ย
ข้าก็ควรไป แต่ข้าไม่ไป
ขอร้องล่ะ หลับซะเจ้าลูกมนุษย์
ใช่ เจ้าลูกมนุษย์
จงหลับซะ
จงเคลิ้มหลับ
จงหลับเจ้าเด็กน้อย
หลับอย่างมีความสุข
หลับ
นิทรา
บากีรา
ฟังนะ อย่าเถียงเลยไม่มีประโยชน์
ไว้พูดกันใหม่ตอนเช้า
ถึงเช้ามันก็ไม่อยู่แล้ว
ต้องอยู่สิ
คา หยุดนะ คา
โพรงจมูกพัง
เจ้าทำผิดพลาดครั้งใหญ่แล้ว สหาย
โง่มาก...
คา ข้าแค่...
ผิดพลาด
มองตาข้าสิเวลาข้าพูดด้วย
ได้โปรด คา
มองด้วยตาทั้ง 2 ข้าง
เจ้าเพิ่งขุด
หลุมศพตัวเอง
ดู บากีรา
ดู บากีรา ตื่นเร็ว บากีรา
อะไร
รอให้ข้ารัดตัวเจ้าได้ก่อนเถอะ
บากีรา หางมันขดเป็นปม
"หางมันขดเป็นปม"
นี่คงทำให้ช้าลง
เวลาเลื้อย
แบบนี้ใช่มั้ย ดูแลตัวเองได้
เจ้าอยากใช้ชีวิตอยู่ในป่า อย่างนั้นใช่มั้ย
ใช่ ข้าต้องการอยู่ในป่า
ขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย นอนหลับซะ
เจ้าลูกมนุษย์
1 2 3 4
อกผาย ไหล่ผึ่ง 1 2 3 4
พาเหรด
เวรกรรม
หน่วยลาดตระเวนฟ้าสางอีกแล้ว
โขลงช้าง นับก้าว
จุดมุ่งหมายของการลาดตระเวน
ให้มุ่งมั่นไม่มีโอนเอน
ฝึกและแถวที่เราเดินไปเหนือท้องทุ่ง และเนินกว้างไกล
เพื่อความเป็นทหารอันเกริกเกรียงไกร
1 2 3 4
อกผาย ไหล่ผึ่ง 1 2 3 4
ตามลำดับไหล่หรือแถวตอนเรียงหนึ่ง
ทุกฝีก้าวที่เราย่างไป
ทุกพุ่มไม้ที่เราเหยียบย่ำ
อย่างทหารชาติเชื้ออาชาไนย
หวัดดี ทำอะไรอยู่
ฝึกแถว
- ฝึกด้วยได้มั้ย - ได้ ทำตามข้าสิ
แต่อย่าคุยในแถว มันผิดระเบียบ
กลับหลัง...หัน
อีกทางหนึ่ง หันไป
1 2 3 4
อกผึ่ง 1 2 3 4
กลับหลัง...
หัน
โขลงช้าง... หยุด
หมายถึงไม่เดิน
โขลงช้าง... ซ้ายหัน
เดิน เดิน เดิน
เจ็บเท้าจะตายอยู่แล้ว
กำลังทำเรื่องขอย้ายไปโขลงอื่น
ห้ามคุยกันในแถว
จัดแถวให้ตรง
ดึงก้นขึ้น วินิเฟรด
ตรวจ...
อาวุธ
ยื่นงวงออกมา
- แบบนี้เหรอ - ถูกแล้ว
ลำกล้องมีฝุ่น
ทหาร จำไว้ว่าในสนามรบ งวงช่วยชีวิตเราได้
ดูแลมันให้ดีทหาร
- ครับผม - ดีมาก ยืดอกไว้
หัดลงน้ำมันดาบปลายปืนหน่อยสิ
ครับผม
ความสามัคคี
สิ่งนี้ช่วยให้ข้าได้เลื่อนยศ
ในกองทัพช้างที่ 5 ของมหาราชา
เมื่อสมัยปี 88... ใช่มั้ยนะ
ถึงเวลาเล่าเรื่องเหรียญกล้าหาญ วิคตอเรีย ครอส
สมัยนั้นข้าได้รับเหรียญ วิคตอเรีย ครอส
สำหรับการปฏิบัติหน้าที่อย่างห้าวหาญ
ในสมัยนั้น
วินัย วินัยคือทุกสิ่ง
สร้างความเป็นทหารสมชายชาตรี
ถึงไหนแล้ว
ใช่ ตรวจอาวุธ
ดีเหมือนกัน
อย่ายิ้มติงต๊องนะทหาร นี่คือกองทัพ
ตามองตรง
ผู้หมวด ทรงผมนี้ผิดระเบียบ
บาดตาไปหน่อยว่ามั้ย
ค่อยยังชั่ว
และสำหรับเจ้า...
อยู่นี่เอง
ส้นเท้าชิดกันไว้ ไอ้เสือ
ได้เลย พ่อ
- ครับ - ใช่ ค่อยดีขึ้น
ทหารใหม่ใช่มั้ย
งวงของเจ้าหายไปไหน
หยุดนะ
ลูกมนุษย์ แบบนี้กบฎ จารกรรม
ป่าของข้าจะมีลูกมนุษย์ไม่ได้
- ไม่ใช่ป่าของท่าน - เย็นไว้ เย็นไว้
ข้าอธิบายได้ ฮาติ
กรุณาเรียกผู้การ ฮาติ
ใช่ ผู้การฮาติ
ลูกมนุษย์มากับข้า จะพาเขาไปส่งที่หมู่บ้านของมนุษย์
- ให้อยู่ที่นั่นเหรอ - บากีราขอสัญญา
ดี
อย่าลืมล่ะ ช้างความจำเป็นเลิศ
เดี๋ยวนี้กองทัพเป็นอะไรไปแล้ว
พวกวัยรุ่นสมัยนี้ คิดว่าตัวเองเป็นใคร
มาฝึกกันต่อ
ขวาหัน
หน้า... เดิน
ที่รัก ลืมอะไรรึเปล่า
ไร้สาระ วินิเฟรด
ช้างความจำเป็นเลิศ
ท่านลืมลูกชายของเรา
ลูกชาย ลูกชาย
ใช่ๆ พูดถูก
กลับหลัง... หัน
เมื่อโตขึ้น ข้าจะเป็นผู้การเหมือนอย่าง...
พ่อบอกแล้ว บอกเป็นพันครั้งแล้วว่า...
พ่อ ระวัง
พ่อลืมสั่งหยุด
แล้วโม้ว่าช้างความจำเป็นเลิศ
ไม่ตลกเลย
ต้องรีบไปจากนี่ ก่อนเกิดเหตุร้ายขึ้นอีก
บากีรา เราจะไปไหน
เจ้าจะกลับไปหมู่บ้านของมนุษย์เดี๋ยวนี้
ข้าไม่ไป
- เจ้าต้องไป - ข้าจะอยู่ตรงนี้
ต้องไป แม้ข้าจะต้อง ลากเจ้าไปตลอดทาง
ปล่อยเดี๋ยวนี้...
ปล่อยข้านะ
พอกันที
ข้าเหลือทนแล้ว
นับแต่นี้ ดูแลตัวเอง...
ลำพัง
ไม่ต้องเป็นห่วงข้า
ลูกมนุษย์หน้าโง่
ดู-บี ดู-บี ดู-บี ดี-ดู
ดู-บาห์-ดี-ดู
ใช่ ดู-บาห์-ดี-ดู
ดู-บี ดู-บี ดู-บี ดู-บี
ดู-บี-ดี-ดู
แล้วก็...
โอ้โห
นี่ตัวอะไร
เจ้าตัวน้อยนี้ตลกมาก...
ไปให้พ้น
ป่านี้มีอะไรแปลกๆ ให้ดูเยอะ
เรามาเจออะไร
- เจ้านี่น่ารักดี - อย่าตอแยกับข้า
ตัวน้อยแต่ฝีปากกล้า
ข้าใหญ่พอ
น่าเวทนา
ไอ้หนู เจ้าต้องการครู
บาลูคนนี้จะสอนให้ต่อสู้อย่างหมี
ดูที่ข้าสอนนะ
ใช่
ไม่ต้องเกร็งนะ
อย่าเกร็ง ปล่อยลีลาเต็มที่ ปล่อยลีลาให้ดูหน่อย
แบบนั้น คำรามอย่างหมีให้ฟังสิ
เอาให้น่ากลัว
เวรกรรม
คำรามให้เหมือนหมีใหญ่
เขาลำบากแล้ว
ไม่น่าปล่อยเขาไว้ลำพังเลย
- ดังๆ เรียกพลังจากปลายเท้า - แบบนี้ล่ะ
ใกล้เคียงแล้วไอ้หนู
โอ้ไม่ นั่นบาลู
ไอ้หมีจรจัดงี่เง่าติงต๊อง
เต้นไปเรื่อย มองหาจังหวะเปิด
เต้นไปเต้น...
เริ่มเป็นแล้วไอ้หนู แบบนั้นแหละ
ไอ้นี่ใช้ได้
สอนเก่งจังนะพ่อกรงเล็บเหล็ก
ขอบใจ บากีรา
ถามหน่อย หลังจากลูกศิษย์ไร้สติแล้ว
เขาจะจำบทเรียนที่สอนให้ยังไง
คือข้า...
ไม่ได้ตั้งใจทำแรงสักหน่อย
ไม่เจ็บเลย เล็กน้อยมาก
ข้าแกร่งกว่าที่บางคนคิดไว้
เชื่อขนมกินได้เลย
มาลองกันอีกตั้ง
เต้นเป็นวงนะ ไม่งั้นโดนสอยร่วงแน่
เต้นเอาไว้...
โดนเข้าเต็มกราม
ไม่ๆ แบบนั้นจั๊กจี้
ไม่ๆ อย่าทำแบบนี้ในป่า
มันจั๊กจี้ ข้าทนแบบนี้ไม่ได้
ช่วยด้วย บากีรา
เวรกรรม ทำแบบนี้เขายิ่งมั่นใจ
- ยอมมั้ย บาลู - บอกแล้วข้ายอมแพ้
ข้ายอม...
รู้อะไรมั้ย เจ้านี่ใช้ได้
มีชื่อมั้ย
เมาคลี เขากำลังจะไปหมู่บ้านของมนุษย์
หมู่บ้านมนุษย์ก็เสียหมดสิ เขาจะกลายเป็นมนุษย์
บาลู ข้าอยากอยู่ที่นี่กับท่าน
มันแน่อยู่แล้ว
เจ้าคิดว่า เขาจะดำรงชีวิตในป่ายังไง
"เจ้าคิดว่าเขาจะ..." หมายความว่าไง เจ้าคิดว่าเขาจะ...
เขาอยู่กับข้าไม่ใช่เหรอ ข้าจะสอนให้ทุกสิ่ง
ไม่นานก็คงรู้หมด
ฟังนะ มันอย่างนี้เจ้าเด็กน้อย
ที่ต้องทำก็คือ...
มองหาแค่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
สิ่งจำเป็นที่เรียบง่าย
ลืมความกังวล ลืมการแข่งขัน
สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
คือตำรับที่ธรรมชาติมอบให้
สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ไม่ว่าจะแห่งหน
ไม่ว่าตำบลใด
ไม่มีที่ไหนสุขไปกว่า
บ้านหลังใหญ่หลังนี้ของข้า
ฝูงผึ้งทำรังบนต้นไม้
เพื่อผลิตน้ำผึ้งให้ข้า
เมื่อพลิกใต้หินและต้นไม้เล็กๆ
และเห็นเจ้าฝูงมดตัวน้อย
ลองหยิบชิมดูสิ
กินมดด้วยเหรอ
มันแน่อยู่แล้ว
มันดิ้นในปากจั๊กจี้ดี
เมาคลี ระวัง
สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพจะมาเอง
เมื่อไร
มันจะมาหาเรา
มองหาแค่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
สิ่งจำเป็นที่เรียบง่าย
ลืมความกังวล ลืมการแข่งขัน
แค่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ชีวิตหมีจึงแสนสุขสบาย
ด้วยสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
เมื่อเก็บลูกแก้วมังกร
หรือลูกแพรมีหนาม
เผลอไปเก็บลูกยังไม่สุก ครั้งหน้าจงระวัง
อย่าใช้อุ้งมือเก็บลูกแพรมีหนาม
เมื่อเก็บลูกแพรต้องใช้กรงเล็บ
แต่ไม่ต้องใช้กรงเล็บ
ตอนที่เก็บลูกแก้วมังกร
เข้าใจที่สอนึรเปล่า
ขอบใจ บาลู
"แก้วมังกร" ไร้สาระสิ้นดี
เร็วเข้าไอ้เสือ มาเต้นกันหน่อย
สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพจะมาเอง
- จะมาเอง - จะมาเอง
ไหนๆ ขึ้นไปแล้ว เกาไหล่ซ้ายให้หน่อย เมาคลี
ต่ำลงนิด
ตรงนั้นแหละตรงนั้น
สบายเป็นบ้า วิเศษ
คงต้องหาต้นไม้ ต้องเกาขนานใหญ่ซะแล้ว
สนุกจังเลย บาลู
ตรงนี้แหละ
ใช่
สบายเป็นบ้า
อีกนิดหนึ่ง...
ใช่
โอ้โห เหมือนได้ขึ้นสวรรค์
พยายามใช้ชีวิตให้สุขสบาย ใช่
ผ่อนคลาย
ผ่อนคลายในสวนหลังบ้านของข้า
จะบอกอะไรให้นะเด็กน้อย...
หากทำตัววุ่นเหมือนผึ้ง...
ก็ทำงานหนักไปแล้ว
และอย่าเสียเวลา...
ในการมองหา...
สิ่งที่เราต้องการ...
แต่หาไม่ได้
เมื่อรู้ว่าไม่มีสิ่งนั้น แต่เราก็อยู่ได้
อยู่ได้โดยไม่นึกถึงมัน
จะบอกสัจธรรมข้อหนึ่ง
สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพจะมาเอง
ข้ายอมแพ้
ขอให้โชคช่วยเขาแล้วกัน
เมาคลี เจ้าร้องบ้างสิ
มองหาแค่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
สิ่งจำเป็นที่เรียบง่าย
ลืมความกังวล ลืมการแข่งขัน
- ใช่เลย - แค่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ชีวิตหมีจึงแสนสุขสบาย
ด้วยสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ใช่
ด้วยสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ใช่เลย
ไพเราะมาก นี่แหละเสียงเพลงแห่งพงไพร
ชอบจังเลยเกิดเป็นหมี
ต้องแบบนั้น
เจ้าจะเป็นหมีที่ดีด้วย
ร้องเพลงยังคล้ายหมีเลย
ใช่
ดู-บี-ดู
อา-บี ดูกี้-วูกี้-ดู
เมาคลี ตีเจ้าแมลงวัน น่ารำคาญตัวนี้หน่อย
ตัวที่เกาะตรงจมูกของข้า
ให้ตีแมลงวัน หวดเต็มที่เลยนะ...
ไอ้หน้าขน จมูกบี้ ตาเล็ก
ปล่อยข้านะ
เอามือเต็มไปด้วยหมัดของเจ้า ออกไปจากตัวเขา
เก่งนักมาเอาเขาไปสิ
- เก่งที่ไหน ห่วยจะตาย - บาลู
ใช่ ไอ้หมีขี้โมโห
พวกเจ้าวอนเองนะ
คงเย็นลงได้
เอาเด็กคนนั้นคืนมา
อยู่นี่ไง มาเอาไปสิ
แบบนี้เรียกหมีม่อยกระรอก
นี่ไงสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ลองใหม่สิไอ้พวก...
- เอาอะไรขว้างมัน ไอ้หนู - สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะเอาหางมาขดเป็นปม
เรายอมเเพ้
คอยรับนะ
บาลู รับหน่อย
- บาลู - ถอยไป ถอยไป เร็วหน่อย เร็วหน่อย
เร็วหน่อย
หมีกลิ้งหล่นลงไปตามเนิน
บาลู ช่วยด้วย
บาลู มันเอาตัวข้าไปแล้ว
บากีรา
มันเกิดขึ้นแล้ว
นานกว่าที่คาดไว้ แต่ก็เกิดขึ้นแล้ว
บากีรา
ได้ยินข้าเรียกเหรอ
เมาคลี เมาคลี
เกิดอะไรขึ้น เมาคลีอยู่ไหน
พวกมันซุ่มรุมข้า
มีเป็นพัน
ข้าทั้งแย็บซ้าย เหวี่ยงด้วยหมัดขวา...
จะไม่ถามอีกแล้วนะ เกิดอะไรกับเมาคลี
อย่างที่บอก เจ้าลิงพวกนั้นเอาตัวเขาไป
ซากวิหารเก่าแก่
ไม่อยากคิดเลยจะเกิดอะไรขึ้น เมื่อเจอราชาของพวกมัน
ดา-ดี-ดิง ดา-ดิง-ดิง
โลดี ดิดดลี่ย์-โอ-ซิง-โบอิ้ง
สกา-บี-ดู ฮู-บี-ดี ซี-โบ-โด-ซับ
ดิดดลี่-อุ๊บ-ดู-ดี-มอย
ข้าอยากเป็น แมน-แมน มอน-มอน อูรัง
อูรังอูตัง-แจงโก้
ได้ตัวแล้ว ราชาลูอี้
อยู่นี่ไง ได้มาแล้ว ได้มาแล้ว
เจ้าลูกมนุษย์นี่นา
เพี้ยนมาก
ข้าไม่เพี้ยนเท่าเจ้าหรอก วางข้าลง
เลิกทำแบบนี้ซะที
ใจเย็นไอ้หนู อย่าเครียดได้มั้ย
ไม่เอาน่า จับมือกันหน่อย... ญาติกัน
จับข้ามาทำไม
มีข่าวมาถึงหูข้า...
กินกล้วยซะก่อน
ว่าเจ้าอยากใช้ชีวิตในป่า
ใช้ชีวิตในป่า ถูกต้องแล้ว
ดี และราชาลูอี้...
ข้าเอง
สามารถช่วยได้
อีก 2 ลูกดีมั้ย
ตกลงรึเปล่า
ตกลง ข้ายอม... ยอมทำทุกอย่างให้ได้อยู่ในป่า
ถ้าอย่างนั้น
ข้าจะเสี่ยงช่วยเจ้าเอง
ข้าคือราชาแห่งการห้อยโหน
คนสำคัญของป่าแห่งนี้
ข้าถึงจุดสูงสุด สูงกว่านี้ไปอีกไม่ได้
แล้วมันทำให้ข้าคิดมาก
ข้าอยากเป็นคน เจ้าลูกมนุษย์ อยากเข้าไปเดินในเมือง
ใช้ชีวิตเหมือนมนุษย์คนอื่น
ข้าเบื่อชีวิตอย่างวานร
- อู-บี-ดู - อู-ดี-วี
- ข้าอยากเป็นเหมือนเจ้า - ฮ็อป-ดี-ดู-บี-ดู-บาว
อยากเดินเหมือนเจ้า พูดจาเหมือนเจ้า
- ด้วย - วี-บี-ดี-บี-ดี-บู
- เจ้าจะเห็นว่ามันจริง - ชู-บี-ดี-ดู
- วานรอย่างข้า - สกูบี้-ดู-บี-ดู-บี
สามารถเป็น
มนุษย์ได้เช่นกัน
หา...
ลูกพี่ลูกน้องลูอี้เต้นเก่งจังเลย
สิ่งที่เจ้าต้องทำก็คือ
บอกข้าถึงเคล็ดลับ เพลิงสีแดงของมนุษย์
ข้าก่อไฟไม่เป็นสักหน่อย
อย่าหลอกกันเลยเจ้าลูกมนุษย์
เราตกลงกันแล้ว
ที่ข้าต้องการคือเพลิงสีแดง
เพื่อช่วยให้ฝันของข้าเป็นจริง
บอกความลับนั้นมา
เร็วเข้า ข้าต้องทำอย่างไรบ้าง
ข้าต้องการพลังแห่งเพลิงสีแดง
ข้าจะได้เป็นอย่างเจ้า
ไฟ เจ้ามหาวายร้ายต้องการสิ่งนี้เอง
ข้าจะฉีกมันเป็นชิ้นๆ
จะทุบให้เละ จะ...
ใช่
จังหวะเร้าใจเป็นบ้า
เลิกเต้นบ้าๆ แล้วฟัง
งานนี้ไม่บู้ ต้องบุ๋น
รับรองได้ข้าทั้งบู้และบุ๋น
- ฟังหน่อยได้มั้ย - ได้ๆ
เจ้าหาเรื่องมาดึงดูดความสนใจ
ข้าจะไปช่วยเมาคลี
- เข้าใจมั้ย - ข้าไปแล้ว
- ไปนานแล้ว - อย่าเพิ่ง บาลู
ดี-ซอป-บา-โนนี่
ฮัป-ดี-ดี-บา-ลัท ดา-ดัท-ดัท-โนน
เบบี-ด็อท-ดู ซาบา-ดู-ดู-เดย์-ดู-บ๊อป
ดู-บู-ดู-เดย์ เซ-โบนซ์ ซา-บ๊อป-บ๊อป-บ๊อบบี้
- ซา-บา-ดู-ดี - อา-รี-บา-นาซา
- เฮ-บี-ดู-เบ-ดอย - อา-ลา-บา-ซีนี่
- วาดาลาบัท-บูดาลาบัท - ชีบาฮาลัท-ดูเด
- อู้-อู้-อู้ - อา-ฮา-ฮา-ฮา
สุดเหวี่ยงเลยเพื่อน
- ยู-ฮู-ฮู - บู๊ป-ดี-ดวีท
- ข้าอยากเป็นเหมือนเจ้า - บ๊อป-ดี-อูบี-ดูบี
ข้าอยากเป็นเหมือนเจ้า
พูดเหมือนเจ้า ดู-อู-อู
- เดี๋ยวเจ้าจะรู้ - ชู-บี-ดี-ดู
- คนอย่างข้า - สกูบี้-ดูบี-ดูบี
เรียนรู้ได้คนอย่างข้า
สุดๆ ไปเลยป๋า
เรียนรู้เป็นอย่างเจ้าได้
- อีกเที่ยวหนึ่ง - ได้เลย
เรียนรู้เป็นคนอย่างข้า
ซวยแล้ว
- นั่นเจ้าหมีบาลู - จริงด้วย
มันเข้ามาได้ยังไง
บาลู ท่านเอง
แบบนี้สิ เรียกว่าปาร์ตี้สุดเหวี่ยง
และอีกอย่าง บาลู
เมาคลีมีลักษณะของมนุษย์ ชอบหาเรื่อง
และอิทธิพลของเจ้า ก็ไม่ใช่ว่า...
เบาเสียงหน่อย เดี๋ยวเจ้าหนูน้อยก็ตื่นหรอก
วันนี้เขาเหนื่อยมามาก
ต้องต่อสู้กับพวกลิง
เป็นอย่างข้าไม่ใช่เรื่องง่ายนะ
ทำตัวทุเรศอย่างเจ้า
หาเรื่องกับพวกลิงปัญญาอ่อนพวกนั้น
หวังว่าเมาคลีคงได้บทเรียน จากประสบการณ์ครั้งนี้
สกูบี้-ดูบี้-ดูบี้ ดูบี้-ดู
นี่ไงเด็กของข้า
ไร้สาระ
บาลู
มาทางนี้ อยากคุยอะไรด้วยหน่อย
"คุยด้วย" มีแรงพูดอีกเหรอ
ก็ได้ มีอะไรบากีรา
บาลู
ลูกมนุษย์ต้องกลับไปหมู่บ้านมนุษย์
ในป่าไม่เหมาะกับเขา
ข้าเติบโตขึ้นในป่า ดูสภาพข้าตอนนี้สิ
ใช่ ดูสภาพเจ้าสิ
ดูตาของเจ้า
ใช่
ช่างสวยมากใช่มั้ย
บอกตามตรง สภาพเจ้าดูไม่ได้
ยังกับเจ้าเองดูดีนักหรอก
บาลู
เจ้าจะเอาเมาคลีไปเลี้ยงเป็นลูกไม่ได้
ทำไม
จะให้อธิบายยังไง
บาลู
สังคมประกอบขึ้นด้วย หน่วยย่อยในสังคมที่เหมือนกัน
เจ้าคงไม่หาเมียเป็นเสือดำจริงมั้ย
ไม่รู้สิ
มานึกดู ยังไม่มีเสือดำชวนข้าไปอยู่ด้วย
บาลู จริงจังกับเรื่องนี้หน่อยสิ
เลิกกังวลไอ้เสือ เลิกกังวล
ข้าจะดูแลเขาเอง
ดูแลเหมือนตอนที่ พวกลิงขโมยตัวเขาไป
- คนเราผิดพลาดกันได้นี่นา - แต่ไม่ใช่ในป่า
และอีกอย่างหนึ่ง
ไม่ช้าก็เร็ว เมาคลีต้องเผชิญกับเชียร์คาน
เจ้าเสือโคร่ง มันเกลียดเขาตรงไหน
มันมีเรื่องเคียดแค้นกับมนุษย์ เจ้าก็รู้
เพราะมันกลัวปืนและไฟของมนุษย์
แต่เมาคลีไม่มีของเหล่านั้น
เชียร์คานไม่รอให้เขามีแน่
จะกำจัดเมาคลีตั้งแต่ยังเด็กไร้ทางต่อสู้
ตะปบแค่ครั้งเดียว...
เราจะเอายังไงดี
เราต้องทำสิ่งดีที่สุดกับเด็ก
มันแน่อยู่แล้ว ว่ามา ข้าจะทำทุกอย่าง
ดี ให้เมาคลีไปหมู่บ้านของมนุษย์
จะบ้าแล้วเหรอ
ข้าสัญญาจะให้เขาอยู่ในป่ากับข้า
ก็นั่นน่ะสิ
ตราบใดที่เขาอยู่กับเจ้า เขาก็อยู่ในอันตราย
- มันขึ้นอยู่กับเจ้า - ทำไมต้องเป็นข้า
เพราะเด็กไม่ยอมฟังข้า
ข้ารักเด็กคนนั้น
รักเหมือนเป็นเลือดเนื้อเชื้อไข
งั้นต้องนึกถึงสิ่งที่ดีต่อเมาคลี ไม่ใช่ดีต่อตัวเอง
รอให้ถึง...
รอให้ถึงเช้าก่อนได้มั้ย
นี่เช้าแล้ว
เอาเลย บาลู
เวรกรรม
เมาคลี เมาคลี
ถึงเวลาตื่นแล้ว
หวัดดีบาลู
หวัดดี
ถูขี้ตาออกซะ
เราสองคน ต้องเดินทางกันอีกไกล
ดีเลย วันนี้เราจะสนุกกันอีก
ใช่ๆ
ออกเดินทางกันดีกว่า
แล้วเจอกัน บากีรา
ลาก่อน บากีรา
ข้ากับบาลู เรามีธุระต้องไปทำ
ลาก่อนเจ้าลูกมนุษย์...
และโชคดี
เร็วเข้า บาลู
ที่ต้องทำก็แค่...
มองหาสิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ลืมความกังวล ลืมการแข่งขัน
แค่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
หมีจึงมีชีวิตอันสุขสบาย
แค่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
ข้าจะใช้ชีวิตอยู่ในป่าตลอดไป
สุดยอด ชอบการเป็นหมีจังเลย
เราจะไปไหน บาลู
คือเอ่อ...
เรื่องนี้แปลกใหม่และ...
ข้าไม่สนหรอก ตราบใดที่มีท่านอยู่ด้วย
เมาคลี... ฟังนะเจ้าหนู ข้ามีอะไรจะบอก
บอกอะไร บาลู
เวรกรรม
เจ้าเสือดำใช้คำพูดยังไงนะ
เมาคลี...
เจ้าคงไม่มีเมียเป็นเสือดำจริงมั้ย
ท่านพูดอะไรข้าไม่เข้าใจ
เมาคลี รู้ใช่มั้ยตัวเจ้าเป็นมนุษย์
ไม่ใช่อีกแล้ว บาลู ข้าเป็นหมีเหมือนท่าน
- เจ้าเด็กน้อยฟังนะ ฟังข้านะ - เอาเลยบาลู
เมาคลีหยุดที อยู่นิ่งๆ
ข้ามีอะไรจะบอก ฟังข้าให้ดี
เป็นอะไรเจ้าพ่อหมี
ฟังนะ เมาคลี ที่ข้าพยายามจะบอก พยายามบอกมาตลอดทั้งเช้า
ข้าต้องพาเจ้ากลับหมู่บ้านของมนุษย์
- หมู่บ้านของมนุษย์ - ฟังนะ ข้าอธิบายได้
- แต่ท่านว่าจะให้ข้าอยู่ด้วย - เชื่อข้าสิเจ้าหนู ข้า...
- ท่านก็เหมือนบากีรา - เดี๋ยวก่อนสิ
พูดแบบนั้นก็เกินไป
เมาคลี จะไปไหน
เดี๋ยวก่อน หยุด
เดี๋ยว
เดี๋ยว ฟังบาลูก่อน
เมาคลี
เมาคลี เมาคลี
เกิดเรื่องอะไรอีก
เจ้าต้องไม่เชื่อข้าแน่ บากีรา
ข้าใช้คำพูดของเจ้าอธิบาย แต่ตอนนี้เขาหนีไป
ยืนทื่ออยู่ทำไม
แยกกัน เราต้องหาเขาให้เจอ
ถ้าเกิดเหตุร้ายกับเด็กคนนั้น ข้าจะไม่ยกโทษให้ตัวเอง
ต้องตามหาให้เจอ
เมาคลี
1 2 3 4
อกผาย ไหล่ผึ่ง 1 2 3 4
โชคร้ายเป็นบ้า
ไอ้ผู้การฮาติน่าเบื่อ
โขลงช้าง... นับก้าว
เดินแถวลุยไปข้างหน้า
ไม่ว่าแห่งหนตำบลไหน
เสียงแหวกพุ่มไม้ดังไกลออกไป
1 2 3 4
ก้าวไปอย่างองอาจ
โขลงช้างลาดตระเวน
เราคือกองทัพดีแล้ว
ขบวนแถวของทัพคชสาร
แดดร้อนลุยน้ำลนลาน
1 2 3 4
แดดร้อนเดินหลบร่มไม้
พอ
เดี๋ยวก่อน หยุด
ใครสั่งหยุด ข้าต่างหากออกคำสั่ง
บอกมานะ เสียงใคร
ข้าเองผู้การ
ออกคำสั่งแบบนี้หมายความว่าไง ไม่ถูกต้องรู้มั้ย
ขอโทษผู้การ แต่ข้าอยากให้ช่วย
เป็นไปไม่ได้
เราอยู่ระหว่างเคลื่อนทัพ
แต่นี่เป็นเหตุฉุกเฉิน ผู้การ
- ต้องตามหาลูกมนุษย์ให้เจอ - ลูกมนุษย์ ลูกมนุษย์ไหน
น่าสนใจขึ้นมาแล้วสิ
คนที่ข้าพาไปส่งหมู่บ้านของมนุษย์
ดี เขาควรอยู่ที่นั่น
หากไม่มีอะไรอีกแล้ว เราจะเดินทัพกันต่อ
ไม่ๆ ท่านไม่เข้าใจ ฮาติ
เขาหลงป่า เขาหนีไป
ข่าวดีที่สุด
สมน้ำหน้าเจ้านั่นแล้ว
แต่เจ้าเสือโคร่งเชียร์คาน
มันต้องได้กลิ่นของลูกมนุษย์
เชียร์คาน พูดจาไร้สาระ
เชียร์คานไม่ได้อยู่แถวนี้
เสียใจด้วย บากีรา เราต้องไปฝึกเราต้องไปรบ
นี่มันเกินไปแล้ว
เกินไปแล้ว
พอทีไอ้เฒ่าไร้ความคิด
วินิเฟรด แตกแถวออกมาทำไม
เพราะอะไรก็ช่าง
จะชอบมั้ยหากลูกของเรา หลงอยู่ตามลำพังในป่า
ลูกของเรา
แต่วินิเฟรดจ๋า แบบนั้นไม่เหมือนกัน
ต่างกันมากเลย
เด็กน้อยคนนั้น ก็ไม่ต่างจากลูกของเรา
ช่วยตามหาเด็ก ไม่งั้นแม่จะยึดอำนาจในโขลง
อะไร ช้างพังเป็นจ่าโขลง
ไร้สาระที่สุด
พ่อ ข้ากับเด็กคนนั้นเป็นเพื่อนกัน
ถ้าหาไม่เจอ เขาจะได้รับอันตราย
ได้โปรดครับพ่อ ได้โปรด
ไม่ต้องกังวลนะลูก
พ่อของเจ้าวางแผนอยู่ตลอดเวลา
คงอยู่หรอก
ทหาร
โขลงช้าง... ซ้ายหัน
ใครอาสาทำภารกิจพิเศษ
ก้าวยาวๆ มาข้างหน้า
นี่สิที่อยากเห็น
ทุ่มเทให้กับหน้าที่
ทีนี้ อาสาทุกคน ต้องช่วยตามเด็กคนนั้นให้เจอ
ขอบคุณผู้การ เสียเวลาอีกไม่ได้แล้ว
ใช่ๆ
บูเกลอร์ เมื่อเห็นเด็กคนนั้น
เจ้าให้สัญญาณ 3 ครั้ง
ได้ครับ
ไม่ใช่ตอนนี้
ขออภัยผู้การ
ผู้หมวด หัวใจของภารกิจ อยู่ที่ปฏิบัติการแบบจู่โจม
เอาทหารไป 1 หมู่ คุ้มกันทางกราบขวา
ครับผู้การ
ข้าจะนำอีก 1 หมู่ ทางกราบซ้าย
ดีแล้ว
โขลงช้าง...
หน้า... เดิน
ปฏิบัติการแบบจู่โจม
คงอยู่หรอก
ถึงเวลาข้าไปหาตัว
เจ้าเด็กคนนั้น
คา เจ้าน่ะเอง
ใช่ เจ้าลูกมนุษย์
ดีใจที่เจอเจ้าอีก
ไปให้พ้น เลิกตอแยกับข้า
ขอข้ามองตาเจ้าหน่อย
ไม่อยากให้ข้ามองตาเหรอ
งั้นมองตาข้าแทน
อย่าฝัน ข้ารู้เจ้าจะทำอะไร
เจ้ารู้
หมายถึง ไม่ไว้ใจข้าเหรอ
- ไม่ไว้ใจ - งั้นข้าก็ช่วยเจ้าไม่ได้
เจ้าจะช่วยข้าเหรอ
ถูกต้องแล้ว
ข้าช่วยเจ้าได้นะ...
ให้เจ้าได้อยู่ในป่าตลอดไป
ช่วยได้ยังไง
ข้ามีวิธี...
แยบยลของข้าเอง
แต่ว่า เจ้าต้องเชื่อใจข้าก่อน
ข้าไม่เชื่อใจใครอีกแล้ว
ข้าไม่ว่าหรอก
แต่ข้าไม่เหมือนกับ
พวกที่เรียกตัวเอง ว่าเพื่อนของเจ้า
เจ้าเชื่อใจข้าได้
ไว้ใจได้
ในตัวข้า
จงหลับตา
เชื่อใจข้า
นิ่งๆ ไว้
เจ้าจะหลับ
อย่างอบอุ่นและปลอดภัย
สบายใจว่ามีข้า
คอยปกป้อง
จงเคลิ้มหลับไป
ล่องลอยไปในนิทรา
และในไม่ช้า
ตาของเจ้าก็ลืมไม่ขึ้น
เจ้าส่งเสียงกรน
ขอโทษ
ไว้ใจข้า
ในตัวข้า
หลับตาลง
เชื่อใจข้า
อะไรอีก
เดี๋ยวข้าลงไป
อะไร ใครมาเรียก
ข้าเอง เชียร์คาน
ขอคุยด้วยถ้าหากไม่รังเกียจ
เชียร์คาน ไม่นึกว่าจะได้เจอ
จริงด้วยนะ แค่แวะมาเยี่ยม
ขอโทษหากข้ามาขัดจังหวะ
ไม่เป็นไร
เห็นขดเป็นวงนึกว่ามีแขก
ขด มีแขก เปล่านี่
ข้าแค่นอนกลางวัน
แต่เจ้าต้องร้องเพลงให้ใครฟังอยู่
- ใครเหรอ คา - ใคร
เปล่า
- ข้าร้องเพลงให้ตัวเองฟังน่ะ - ใช่สิ
ใช่ คือว่าข้ามีปัญหากับโพรงจมูก
- น่าสงสาร - ท่านไม่เข้าใจหรอก
มันทรมานมาก ข้ากินไม่ได้
ข้านอนไม่หลับ จึงร้องเพลงกล่อมตัวเองให้หลับ
สะกดจิตตัวเองน่ะ
ให้ข้าสาธิตให้ดูมั้ย
เชื่อใจข้า
ไม่อยากเสียเวลากับเรื่องพวกนี้
ไม่มีเวลาให้กับเรื่องไร้สาระ
- ไว้วันหลังแล้วกัน - วันหลัง
ตอนนี้ข้าตามหาเด็กน้อยอยู่
"เด็กน้อย" เด็กที่ไหน
คนที่หลงป่า
จะหลงไปไหนได้นะ
ค้นดูเลย
เป็นความคิดที่ดี
คงไม่ว่าอะไร ถ้าจะให้ข้าค้นตัว
ไม่ว่าหรอก
ไม่มีอะไร
ในปากก็ไม่มี
โพรงจมูกอักเสบ
ใช่สิ
ขอข้าดูตรงกลางตัวของเจ้าหน่อย
ตรงกลาง
ตรงกลางตัว
อย่าจับแบบนั้นตรงกลางตัวข้า
จริงเหรอ
หากบังเอิญเจอเด็กคนนั้นล่ะก็
เจ้าต้องบอกข้าก่อนนะ
- เข้าใจมั้ย - เข้าใจชัดเจน
- สาบานให้รัดคอตัวเองตาย - ดีแล้ว
ข้าจะไปหาเด็กคนนั้นต่อ
มันคิดจะหลอกใคร
"เด็กไร้เดียงสา"
แค่คิดก็ขนลุก
มันจะทำร้ายเด็กไร้ทางต่อสู้
ใช่
เด็กไร้ทางต่อสู้
เจ้าโกหก คา เจ้าบอกข้าไว้ใจเจ้าได้
อย่างเจ้าพูดเอง
เจ้าไว้ใจใครไม่ได้
ถ้าไม่เจอมันอีกเลย
คงจะดี
กระดูกกระเบนเหน็บ
แฟล็ปส์ จะทำอะไรดี
ไม่รู้สิ อยากทำอะไรล่ะ
นึกออกแล้ว เราบินไปทาง ตะวันออกของป่าดีมั้ย
ที่นั่นต้องมีอะไรสนุกๆ ให้ทำเสมอ
ไม่เอาน่า น่าเบื่อจะตายนั่นแหละ
คงอยากให้ตายจริงๆ ใช่มั้ย
ตลกมากเลย
ถ้างั้น จะทำอะไรล่ะ
ไม่รู้ อยากทำอะไรล่ะ
ฟังนะ ตอนแรกข้าถามว่า "จะทำอะไรดี"
เจ้าก็ตอบว่า "ไม่รู้สิ" "จะทำอะไรดี"
"เราจะทำอะไรดี" "เจ้าจะทำอะไร"
จะทำอะไรก็ทำไปสักอย่างเถอะ
ก็ได้ อยากทำอะไรล่ะ
ให้ตาย เหมือนเดิมอีกแล้ว
คำพูดเดิมอีกแล้ว
นึกออกแล้ว ครั้งนี้นึกออกจริงๆ
นึกออกเหรอ จะทำอะไรดีล่ะ
เดี๋ยวก่อนเพื่อน ดูสิอะไรกำลังมาทางนี้
นั่นมันตัวอะไร
กระดูกเดินได้หน้าตาประหลาด
ใช่ มันเดินได้ด้วยตัวเอง
- เราจะทำอะไรดีล่ะ - ข้าไม่รู้
อย่าเริ่มแบบนั้นอีกนะ
เอาเลยพวกเรา เอาเลย
สนุกกับเจ้าเด็กน้อยนั่นหน่อย สนุกกับมันหน่อย
ดูสิ มันมีขาเหมือนนกกระสา
เหมือนนกกระสา แต่ที่ตัวไม่มีขน
หัวเราะเยาะเลย ข้าไม่สนใจหรอก
เขาเป็นอะไร
เราคงแกล้งเขามากไป
ก็แค่ทำเล่นเท่านั้น
ดูเขาสิ น่าสงสารเป็นบ้า
เขาคงหมดหวังและท้อแท้
ใช่ ไม่งั้นคงไม่มาแถวนี้
เด็กใหม่ เดี๋ยวสิ
ไม่ต้องมายุ่ง
ไม่เอาน่า เป็นอะไร
ทำเหมือนโลกนี้ไม่มีเพื่อนสักคน
- ไม่มี - ไม่มีพ่อแม่รึไง
ไม่มี ไม่มีใครต้องการข้า
ใช่ เราเข้าใจความรู้สึก
ไม่มีใครต้องการเราเช่นกัน
เราอาจดูไม่สะทกสะท้าน แต่เราก็มีจิตใจ
มีความรู้สึกด้วย
และเพื่อพิสูจน์ให้เห็น
เราจะให้เข้าร่วมฝูงของเรา
ไอ้หนู เราอยากให้เจ้า เป็นแร้งกิตติมศักดิ์
ขอบใจ... แต่ข้าขออยู่ตามลำพัง
ฟังนะไอ้หนู
ทุกคนต้องมีเพื่อน
พวกเรา เราเป็นเพื่อนของเขารึเปล่า
เราเป็นเพื่อน
จะเป็นเพื่อนจน ตราบชีวิตจะหาไม่
ชีวิตจะหาไม่
เมื่อเจ้าว้าเหว่
ใครคอยปลอบใจ
คอยเป็นกำลังใจ
- ยิ้มให้ดูหน่อย - คอยเป็นกำลังใจ
เมื่อเจ้าสิ้นหวัง
และเมื่อเจ้าขาดเพื่อน
ใครเปิดประตูต้อนรับ
- เร็วไอ้หนู ขาดเสียง เท็นเนอร์ - นั่น...
คือ...
นิยามของคำว่าเพื่อน
ผู้ที่พร้อมอ้าแขน
มอบมิตรภาพอันอบอุ่น
นั่นแหละนิยามของคำว่าเพื่อน
และเมื่อหลงทาง
ต้องการความช่วยเหลือ
ใครมาอยู่เคียงข้าง
รวดเร็วในพริบตา
เราเป็นเพื่อนกับทุกคน ที่ผ่านมาแถวนี้
ไม่มีสัตว์ตัวไหนที่เราไม่ชอบ
ร้องต่อสิ
ที่ไม่ชอบ
- คงเห็นว่าเราเป็นเพื่อน - เพื่อนที่คอยช่วยเหลือ
เพื่อนที่คอยช่วยเหลือ เพื่อนในยามทุกข์ยาก
เป็นเพื่อนแท้
เพื่อนแท้
- เย็นไว้ นิ่งไว้ ระวัง - จะช่วยให้พ้นภยันตรายในป่า
ตลอดไป
นี่แหละนิยาม
ของคำว่าเพื่อน
สุดยอด สุดยอด
แสดงได้เยี่ยมไปเลย
เเละขอบใจ ที่กักตัวเหยื่อของข้าไว้
ไม่เป็นไร ท่านพญาเสือโคร่ง
บู
- เราเผ่นดีกว่า - หลีกหน่อย ขอทางหน่อย
หนี เพื่อน หนี
หนี ทำไมต้องหนี
ทำไมเจ้าต้องหนี
หรือเป็นเพราะเจ้าไม่รู้ว่าข้าเป็นใคร
ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร
- เจ้าคือเชียร์คาน - ถูกต้องแล้ว
งั้นเจ้าก็ต้องรู้ว่า ใครๆ ก็หนีเชียร์คาน
ข้าไม่กลัวเจ้า ข้าไม่หนีใครทั้งนั้น
กล้ามาก สำหรับคนตัวเล็กอย่างเจ้า
และผู้กล้า ควรได้รับโอกาส
เดี๋ยวข้าจะหลับตา และนับถึง 10
เพื่อให้การไล่ล่าสนุกขึ้น... สำหรับข้า
1..
2.. 3..
4..
ข้าหมดความอดทนแล้ว
5.. 6.. 7.. 8.. 9.. 10.
หนี เมาคลี หนี
ปล่อยข้า ไอ้หมีซื่อบื้อ
เย็นไว้ก่อน เย็นไว้ก่อน
เย็นสิ เย็นสิ เย็นสิ
ช้าก่อน ใจเย็น
เย็นก่อน
มันดึงหางเสือโคร่งเอาไว้
และต้องดึงเอาไว้ให้อยู่
นี่แน่ไอ้เสือเกเร
ตีมันอีก ไอ้หนู ตีอีก ไอ้หนู เอาเลย
บาลู ช่วยด้วย
ใครช่วยจัดการกับเด็กคนนั้นหน่อย
ไปช่วยเร็ว
เขาปลอดภัยแล้ว ปล่อยได้แล้ว บาลู
พูดเป็นเล่น อีกปลายหนึ่ง มีเขี้ยวเบ้อเร่อ
แบบนี้ต้องเอาให้ตาย
ปล่อยนะ บาลูต้องการคนช่วย
ไฟ สิ่งเดียวที่ไอ้เสือโคร่งกลัว
ไปเอาไฟ ที่เหลือเราจัดการเอง
ลุย
- โจมตีฉกฉวย - อย่ายุ่งไอ้พวกโง่
ห่างเป็นโยชน์เลยเพื่อน
ดึงหนวดมันเลย
มันเป็นแมวตัวใหญ่จังนะ
ดูข้างหลังสิเพื่อน
คงไม่เจอหน้ามันอีกแล้ว
ไอ้เสือโคร่งทะยานไป เหมือนดาวหางเลย
ไปแสดงความยินดีกับเพื่อนเราดีกว่า
เดี๋ยวก่อนเพื่อน
คงไม่ใช่เวลาเหมาะ ดู
บาลู
บาลู ลุกสิ
ได้โปรดลุกสิ
เมาคลี เจ้าต้องพยายามเข้าใจ
บากีรา เขาเป็นอะไรไป
เจ้าต้องกล้าหาญเหมือนบาลู
คงไม่ได้หมายความว่า...
ไม่นะ บาลู
ไม่ๆ ข้าเข้าใจความรู้สึก
เจ้าต้องจำไว้ เมาคลี
"ไม่มีรักใดยิ่งใหญ่ไปกว่า
รักของเพื่อนที่สละชีพเพื่อเพื่อน"
เมื่อพูดถึงความดี
ที่ถูกจดจำในป่าแห่งนี้
ชื่อหนึ่งที่จะโดดเด่น กว่าชื่ออื่น
เพื่อนของเรา เจ้าหมีบาลู
มันตลกสิ้นดี
ความทรงจำของความกล้า และเสียสละของบาลู
จะจารึกอยู่ในจิตใจของพวกเราทุกคน
ไพเราะมาก
จุดที่บาลูนอนตายจะกลายเป็น
สถานที่อันศักดิ์สิทธิ์แห่งป่า
ที่ฝังศพของผู้ทรงเกียรติ
อยากให้แม่มาได้ฟังจังเลย
เราไปกันดีกว่า
ไปเถอะเจ้าเด็กน้อย
อย่าหยุดสิ กำลังไปได้สวย
เอาอีก เอาอีกเยอะๆ
ไอ้หมีจอมปลอม
ไอ้หมีสีตก
ข้าทนไม่ไหวแล้ว
บาลู ท่านไม่เป็นไร
ข้าเหรอ ไม่เป็นอยู่แล้ว
ไม่เคยรู้สึกดี... เท่านี้
- ทำเราใจแป้วเลย - แค่หลับพักผ่อนเท่านั้น
ทำเหมือนตายหลอกมัน
- มันหลอกง่ายจะตาย - เก่งจังเจ้าพ่อหมี
ขาดเด็กน้อยคนนั้นไป ชีวิตคงน่าเบื่อนะ
ใช่ เราจะทำอะไรดี
ไม่รู้สิ... อย่าเริ่มอีกเด็ดขาด
ไอ้เสือดำ น่าเสียดายที่ไม่ได้สนุกด้วย
น่าจะเห็นข้าเล่นงาน
ไอ้เสือโคร่งตัวนั้น ด้วยหมัดซ้ายเข้าที่ใบหน้า
"ปัง ปัง" ปล่อยหมัดเข้าดัง "ตูม"
รู้อะไรมั้ย เราเป็นคู่ซ้อมที่เข้าขากันดี
- แน่นอนที่สุด - ใช่แล้ว
จะไม่มีอะไรมาเป็นอุปสรรค ระหว่างเราอีกเลย
บ้านของข้า
ดู นั่นอะไร
- หมู่บ้านของมนุษย์ - ไม่ๆ คนนั้นต่างหาก
ลืมซะดีกว่า พวกนี้มีแต่ปัญหา
เดี๋ยวก่อนสิ ข้าไม่เคยเห็นมาก่อน
ก็ได้เห็นแล้ว ไปกันเถอะ
เดี๋ยวข้ามา ขอเข้าไปดูใกล้ๆ
- เมาคลี เดี๋ยวก่อนสิ - บาลู
ให้เขาเข้าไปดูให้เต็มตา
พ่อเข้าป่าไปล่าสัตว์
แม่ทำอาหารอยู่ในบ้าน
ข้าไปช่วยตักน้ำมาใช้
จนกว่าข้าจะโตเป็นผู้ใหญ่
จนกว่าจะโต
ข้าต้องไปช่วยตักน้ำ
จนกว่าจะโตเป็นผู้ใหญ่
แล้วข้าจะมีสามีรูปงาม
และมีลูกสาว
ข้าจะส่งลูกสาวไปตักน้ำ
ส่วนตัวข้าจะทำอาหารอยู่ในบ้าน
ข้าจะส่งลูกสาวไปตักน้ำ
ส่วนข้าจะทำอาหารอยู่ในบ้าน
- นางจงใจทำ - มันแน่อยู่แล้ว
เมาคลี กลับมา กลับมา
ไปเลย ไปเลย
เขาหลงเสน่ห์
เป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ บาลู
เด็กนั่นห้ามใจไม่ได้
ยังไงมันก็ต้องเกิด
เมาคลีอยู่ในที่ซึ่งเหมาะแล้ว
ใช่
เจ้าคงพูดถูก
แต่ข้าว่า เขาต้องเป็นหมีที่วิเศษมาก
งั้น เราไปกันเถอะเพื่อน
กลับที่ของเราบ้าง
และใส่ลีลาหน่อย
มองหาแค่สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
สิ่งจำเป็นที่เรียบง่าย
ลืมความกังวล ลืมการแข่งขัน
สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
คือตำรับที่ธรรมชาติมอบให้
สิ่งจำเป็นต่อการดำรงชีพ
[THAI]